
همزمان با افزایش توجهات نسبت به آلودگی هوا، بررسیهای کارشناسی نشان میدهد بخش قابلتوجهی از آلایندگی موجود از خودروهای فرسوده و کیفیت سوخت نشأت میگیرد و سهم خودروهای صفرکیلومتر، بهدلیل عبور از استانداردهای سختگیرانه، بسیار کمتر است.
بر اساس الزامات دولت و سازمان ملی استاندارد، هیچ خودرویی بدون رعایت استاندارد آلایندگی یورو۵ و استاندارد ملی مصرف سوخت ۴۲۴۱ اجازه تولید و شمارهگذاری ندارد و خودروهای جدید تنها پس از تأیید رسمی در آزمونهای مربوطه وارد بازار میشوند.
با این حال، ناوگان سنگین و سالخورده کشور—که بیش از ۲۰ میلیون دستگاه خودرو را شامل میشود—بهدلیل سن بالا و فقدان استانداردهای جدید، سهم عمدهای در انتشار آلایندهها دارند. بهروزرسانی این ناوگان و اجرای طرح اسقاط گسترده، یکی از محورهای اصلی مدیریت پایدار آلودگی هوا محسوب میشود.
از سوی دیگر، کیفیت سوخت نیز عامل مهمی در عملکرد سامانههای کنترل آلایندگی است. خودروهای جدید، بهویژه موتورهای توربو و نسل GDI، نیازمند سوخت با کیفیت مناسب هستند و وجود ترکیبات گوگردی میتواند عمر کاتالیست را بهطور چشمگیری کاهش دهد و خودروهای سالم را نیز به منبع آلایندگی تبدیل کند.
ترافیک سنگین و حرکتهای مکرر در سرعتهای بسیار پایین نیز میزان انتشار آلایندهها را چند برابر میکند و بخش قابلتوجهی از آلودگی کلانشهرها به شرایط رانندگی در مسیرهای پرتردد مربوط میشود.
جمعبندی این بررسیها نشان میدهد کنترل آلودگی هوا نیازمند مجموعهای از اقدامات همزمان است؛ از جمله ارتقای کیفیت سوخت، نوسازی ناوگان فرسوده، بهبود جریان ترافیک، نگهداری صحیح خودروها و توسعه فناوریهای نوین در حوزه قوای محرکه. تنها با اجرای هماهنگ این موارد میتوان انتظار داشت استانداردهای رعایتشده در مرحله تولید، در سطح شهر نیز اثرگذاری واقعی داشته باشند.
منبع خبر: خبرگزاری تسنیم